The Scope

Web 2.0 expo í Berlín

Dagana 21.-23. október verður haldin ráðstefna í Berlín um web 2.0 og bloggheima. Þar munu koma saman öll helstu nöfnin í web 2.0 heimum í Evrópu, eins og James Governor frá Redmonk, Jeff Bates frá SourgeForce, Stowe Boyd frá The Messengers og fleirum. Sjálfur er ég einna spenntastur fyrir fyrirlestri James Governor um Electricity 2.0, hvernig rafmagnsframleiðsla framtíðarinnar verður ekki miðstýrð heldur í höndum fólksins.

Dagskráin er einkar áhugaverð um leið og ráðstefnan er frábært tækifæri til þess að hitta og tengjast web 2.0 fólki frá allri Evrópu.

Þar sem ég er þátttakandi í Web 2.0 Expo Europe Blogging Program, þá get ég boðið lesendum mínum 35% afslátt af passanum á ráðstefnuna. Ef þú vilt nýta þér það, notaðu þá þennan kóða: webeu08gr54 þegar þú skráir þig.

Hjörtur

1. maí - alþjóðlegur RSS dagur

Já, 1. maí er ekki bara dagur verkalýðsins, heldur líka dagur RSS. Þessu komst ég að þegar ég var að gera könnun á því hvort að fólk héldi upp á 1. maí í hinum ýmsu löndum heimsins. Ýmislegt áhugavert kom í ljós en eitt stóð þó upp úr. Það var sú fullyrðing að 1. maí væri "RSS Awareness Day". Markmiðið með þeim degi er að vekja athygli lesenda á netinu á því hvernig þeir geta nýtt RSS til þess að auðvelda sér lesturinn.

Ef þú lest blogg (sem er næsta víst ef þú ert að lesa þetta), þá er RSS lesari eitthvað sem gæti auðveldað þér verulega lesturinn. RSS lesari er sem sagt forrit sem þú notar til þess að fylgjast með uppfærslum á fréttum eða bloggum eins og sést á meðfylgjandi myndbandi:

Sjálfur nota ég Google Reader til þess að halda utan um uppfærslur frá þeim bloggum sem ég les reglulega. Einnig er hægt að nota Bloglines, My Yahoo eða aðrar þjónustur. Einnig er þetta orðið innbyggt í marga af nýjustu vöfrurunum. Ef þú ert með Gmail er nærtækast að vera með Google Reader. Hins vegar þarftu að vera með Gmail-inn þinn stilltan á ensku til að hafa aðgang að Reader-num. Hvaða þjónustu sem þú velur þér, og hvaða blogg, netsamfélög eða fréttamiðlar það eru sem þú ert að lesa, þá mæli ég eindregið með því að nýtir þér slíka lesara. Spjallborð, YouTube, Flick og fleiri vefir bjóða upp á slíka áskrift.

Og ef þig vantar eitthvað áhugavert að lesa, þá get ég bent á bloggin á vefjakrotinu, Grænjaxlinn sem er blogg um umhverfismál og grænan lífsstíl, Dótakassann sem er blogg um tækni og tölvur, Krómið sem er bílablogg, Úr smiðju skaparans sem er um arkitektúr, hönnun og listir eða Vaskur sem er bloggið hans Vasks (sem er hundur).

Góða skemmtun
Hjörtur

Fólk kjaftar

Eitt af því sem "web 2.0 byltingin" og netsamfélög gera, er að breyta landslaginu fyrir fyrirtæki og markaðssetningu þeirra. Áður fyrr voru það fjölmiðlar sem ekki máttu komast að hinu og þessu hjá fyrirtækjum af því að það gæti haft slæm áhrif á orðstír fyrirtækisins. Þeir voru aðhaldsafl samfélagsins, hið beitta vopn almennings á stjórnmálamenn og fyrirtæki. Fjölmiðlarnir voru það sem fyrirtæki óttuðust en ekki viðskiptavinirnir sjálfir.

Það sem web 2.0 og netsamfélögin hafa í för með sér er að í dag eru allir fjölmiðlar. Þú þarft ekkert að óttast að viðskiptavinirnir fari með eitthvað í fjölmiðla ef hann er ósáttur. Hann er að öllum líkindum nú þegar einn af pennum hinnar nýju kynslóðar fjölmiðlanna sem bloggari eða þátttakandi í netsamfélagi. Þannig að þú getur verið nokkuð viss um að það verður sagt frá ykkar samskiptum á opinberum vettvangi ef þau eru eitthvað til að segja frá. Það er óþægileg tilfinning ef viðskiptavinurinn var ósáttur og ekki tókst að sætta hann, en ef hann er himinlifandi, þá er það mjög góð tilfinning.

Þetta setur aukna pressu á fyrirtæki að standa sig og gera viðskiptavinina ánægða. Munið þið eftir því hvernig allir voru á tánum þegar gagnrýnandinn kemur inn í veitingasalinn og fær sér að borða í myndinni Ratatouille? Nú eru allir þínir viðskiptavinir með slíkt vald eins og gagnrýnandinn og því eins gott að fyrirtækin geti staðið við sitt. Þú þarft að koma fram við alla þína viðskiptavini eins og hann sé gagnrýnandinn og veita honum jafn góða þjónustu, því að hann er gagnrýnandinn. Hann mun skrifa um þig á bloggsíðunni sinni, segja frá þér á spjallborðum, skrifa dóma og veita þér einkunn á netsamfélögum.

Netsamfélögin setja þá kröfu á fyrirtæki að bæði vara og þjónusta sé fyrsta flokks, eða í það minnsta það sem lofað er (og helst aðeins meira). Það er liðin sú tíð að fyrirtæki gætu komist upp með að selja drasl eða veita lélega þjónustu með því bara að auglýsa meira. Það er t.d. talað um það í kvikmyndaheiminum að ekki sé lengur hægt að treysta á vel auglýsta frumsýningarhelgi til þess að bjarga lélegum bíómyndum frá gjaldþroti. Fólk þarf ekkert að bíða fram yfir helgi til þess að fá dómana um myndina, þeir eru komnir um allt á netið strax á frumsýningarkvöldinu og ef myndin var ekki að gera sig, þá koma ekki margir gestir það sem eftir er. Almenna reglan í auglýsingum í dag er að lofa minna og gera meira, í stað þess að búa til skýjaborgir og draumahallir sem valda vonbrigðum þegar á reynir.

Það er því enn mikilvægara en nokkurn tíman áður að fyrirtæki geri sér grein fyrir því hvað sé þeirra áherslu- og samkeppnispunktur. Ætlar þú að keppa í verði, þjónustu, gæðum vöru eða einhverju öðru? Hvað sem þú velur þér, vertu þá bara viss um að þú getir staðið undir því, því að fólk mun kjafta, og það gerir það svo hratt að hvaða fiskisaga sem er má skammast sín.

Hjörtur Smárason
(þessi grein birtist í Viðskiptablaðinu fimmtudaginn 3. apríl 2008)

Áramótaheit markaðsmannsins - námskeið í markaðssetningu á Internetinu

Jæja, nú er komið árið 2008. Framtíðin er í dag þannig að þú ert vonandi búinn að uppfæra markaðsaðferðirnar þínar. Ef ekki, þá er tækifærið núna.

Um allan heim eru netauglýsingar og önnur markaðssetning á Internetinu í mjög örum vexti á meðan vægi annarra miðlar stendur í stað eða minnkar. Ástæðan er einföld. Með réttri notkun á Internetinu geturðu náð miklum árangri fyrir lítinn kostnað. Það er ekki einu sinni mjög flókið, þú þarft bara að vita hvað þú átt að gera.

Þess vegna býður Scope upp á tveggja daga námskeið í markaðssetningu á Internetinu daga 24.-25. janúar 2008. Á námskeiðinu verður farið í alla helstu þætti er viðkoma markaðssetningu á Internetinu, hvernig á að skapa umferð á vefinn og hvernig á að breyta umferð í viðskiptavini. Einnig verður fjallað um breytt umhverfi á netinu, áhrif netsamfélaga og bloggheima á markaðssetningu, hvernig eigi að skapa jákvætt umtal og hvernig eigi að bregðast við neikvæðu umtali.

Námskeiðið ætti að hent jafnt byrjendum sem lengra komnum. Þú getur lesið meira um námskeiðið hér.

Hjörtur

ps. Ef þú þekkir einhvern sem gæti haft gagn og gaman af þessu námskeiði, sendu viðkomandi þá póst með því að smella hér!.

Hvað er þetta web 2.0 sem alls staðar er verið að tala um?

Þú finnur líklegast jafn ólíkar skýringar og þú finnur margar. Fólki gengur illa að komast að samkomulagi um hvað web 2.0 er. Sumir vilja meina að web 2.0 sé bara tískuhugtak yfir eitthvað sem alltaf hafi verið til og aðrir vilja meina að web 2.0 sé bara alls ekki til.

Sumir halda því fram að web 2.0 sé ný tækni og nýir möguleikar í forritun, eins og t.d. Ajax. Aðrir vilja meina að web 2.0 sé ný aðferðarfræði sem felist í því að geta átt í samskiptum og skipst á efni yfir Internetið. Tim Berners-Lee, höfundur Internetsins, mótmælir því þar sem það sé það sem netið hafi alltaf snúist um.

Þannig að ég ætla að bæta við enn einni skilgreiningunni á því hvað web 2.0 er.

Web 2.0 er ekki ný tækni. Web 2.0 er heldur ekki ný aðferðarfræði. Web 2.0 er það sem Internetið hefur alltaf snúist um. Málið er bara að fólk var ekki að fatta það fyrr en núna. Að sjálfsögðu fattaði Tim Berners-Lee það. Þess vegna sér hann ekkert nýtt í því sem kallað er web 2.0.

Web 2.0 er upplýsingabyltingin. Fólk að átta sig loksins á því hvað Internetið snýst um. Gagnvirkni.

Web 2.0 er aðgengi. Þú þarft ekki lengur að kunna html, xml, asp, eða neinn annan forritunarkóða til þess að skapa eitthvað á netinu eða leggja út efni. Allir geta sett upp bloggsíðu, vefsíðu, myndaalbúm, skrifað og breytt greinum í tímaritum og jafnvel orðabókum. Hver sem er getur tekið þátt í að móta og skapa umræðuna og efnismiðlunina án þess að vera “nörd” eða læra flókin forritunarmál.

Web 2.0 er mátturinn til fólksins. Web 2.0 jafnar leikinn og gerir einstaklingum og smærri fyrirtækjum kleift að standa jafnfætis stórum alþjóðafyrirtækjum. Þess vegna elska tónlistarmenn web 2.0 en útgáfufyrirtæki hata það.

Web 1.0 var þegar fólkið fattaði þetta ekki. “Gagnvirkni” var bara þegar notendur smelltu á tengla og völdu hvað þeir sáu næst í stað þess að skapa, gefa einkunn og skrifa umfjallanir. Fyrirtæki sem settu bæklinginn sinn óbreyttan á netið og héldu að það væri málið. Fólk sem notaði þennan nýja miðil eins og hvern annar gamaldags einstefnumiðil án þess að gera sér grein fyrir þeim gríðarlegu möguleikum sem hann býður upp á.

Þannig að web 2.0 er til í alvörunni. Það er bara ekki neitt áþreifanlegt eins og t.d. lyklaborð eða iPod og þess vegna eiga margir erfitt með að átta sig á því.

Hjörtur 2.0

Vændi 2.0

Netsamfélög blómstra á netinu sem aldrei fyrr og fyrirtæki eru að átta sig á möguleikunum til að markaðssetja sig í gegnum þessa miðla. Einn iðnaður er þó öðrum fremri á þessum vettvangi eins og svo mörgum öðrum. Það er kynlífsiðnaðurinn.

Buzznetworker.com gerir nýtingu kynlífsiðnaðarins á netsamfélögum að umfjöllunarefni á blogginu sínu. Á netinu er að finna vefi eins og escorts.com sem eru í raun netsamfélög. Þar geta notendur skráð sig inn, búið til prófíl af sjálfum sér þar sem þeir/þær taka fram aldur, kyn, kynhneigð, þyngd, hvort þær reyki eða drekki og aðrar upplýsingar sem almennar eru á netsamfélögum. Notendur geta jafnframt bætt við ítarlegum myndaalbúmum sem þeir geta hannað útlitið á að vild ásamt fyrirsögnum. Í þessum netsamfélögum er líka hægt að senda einkaskilaboð, spjalla á spjallrásum og spjallborðum. Jafnframt er hægt að gefa einkunn og ummæli um þá þjónustu sem aðrir notendur eru að bjóða og þannig geta "nýir notendur" fengið traustar upplýsingar um gæði og þjónustu og hvort viðkomandi standi undir þeim loforðum sem gefin eru.

Mörgum kann að þykja þetta siðlaust en það sem er að gerast er að þessi iðnaður er að færast meira af götunum og inn á netið. Hann verður þar af leiðandi ekki jafn sýnilegur, hvorki fyrir almenningi né yfirvöldum. Um leið eykur þetta á öryggi bæði kaupenda og seljenda þar sem ummæli og dómar skipta miklu máli í að auka gæði og gegnsæi.

Það er oft sagt að þetta sé elsta atvinnugreinin. Ástæðan fyrir því er sú að hráefnið er auðfundið, eftirspurnin er alltaf til staðar og nokkuð stöðug þar sem hún gegnur út á að uppfylla ein af grunnþörfum mannsins en það sem meira er, þetta er iðnaður sem hefur ávallt verið mjög sveigjanlegur og fljótur að tileinka sér nýjungar á markaði og í tækni. Það er eitt af því mikilvægasta sem gamlar iðngreinar þurfa að átta sig á til að lifa af örar breytingar samtímans.

Þið getið lesið meira á buzznetworker.com.

Hjörtur Smárason

Ekki þiggja nammi hjá ókunnugum

Auglýsingin er dauð - þriðji hluti

Okkur er kennt það strax í æsku að hlusta ekki á freistandi gylliboð frá ókunnugum. Að setjast ekki upp í bíla til að fá nammi. Okkur er kennt að vera með fyrirvara á öllu slíku áreiti, þar af leiðandi líka tilboðum og gylliboðum í auglýsingum og frá sölumönnum sem við höfum engin tengsl við. Þess vegna er svo mikilvægt að geta skapað persónuleg tengsl við neytandann og notið góðs af trausti og tengslum annarra.

Internetið er frábær vettvangur til þess að skapa þessi persónulegu tengsl milli vörumerkis og neytanda. Sá hluti Internetsins sem er í hvað mestum vexti í dag eru netsamfélög. Talið er að innan skamms verði þau orðinn vinsælli en klámið sem hefur trónað á toppnum frá því að hægt var að setja myndir inn á netið. Netsamfélög eru vefir eins og Flickr, MySpace, Facebook, YouTube, spjallþræðir o.fl. Í raun allir vefir þar sem þú þarft að skrá þig inn og getur átt í samskiptum við aðra netnotendur.

Sem dæmi um vinsældirnar þá voru yfir 9 milljarðar myndbanda spiluð í júlímánuði á netinu. Þar af voru 2.455 milljónir myndbanda spiluð á síðum Google (m.a. YouTube). Að meðaltali eyddi hver netnotandi í Bandaríkjunum 3 klukkutímum í síðasta mánuði í að horfa á myndbönd á netinu. Þetta segir okkur að þarna er stór hluti markhópsins og þarna er hægt að ná til hans. Samkeppnin um athyglina er hins vegar mjög hörð og þess vegna þarf efnið að vera úthugsað til að vekja athygli neytandans. Efnið þarf að svara eftirspurn eftir einu til að geta skapað eftirspurn eftir öðru.

Orðrómsmarkaðssetning er eitt besta dæmið um markaðssetningu sem byggir á innihaldi umfram áreiti. Orðrómsmarkaðssetning er þegar neytandi segir vinum sínum frá einhverju sniðugu, og þeir segja vinum sínum. Margfeldniáhrifin eru gríðarleg og slík markaðssetning, þegar vel tekst til, verður að faraldri. Það er margsannað í rannsóknum að meðmæli vinar eða einhvers sem ég treysti eru miklu áhrifaríkari en auglýsing út í bæ. Við viljum nefnilega gjarnan þiggja nammi hjá einhverjum sem við þekkjum.

Margir hafa reynt að koma slíkri markaðssetningu af stað á netinu með skemmtilegum myndböndum, bröndurum og auglýsingum sem menn senda mann fram af manni. Sumar ganga stórfenglega á meðan aðrar verða aldrei að neinu. Munurinn felst í innihaldinu. Ef efnið er nógu gott, nógu fyndið, nógu merkilegt eða sérstakt á einhvern hátt, þá er það sent áfram. Annars ekki. Fólk mælir bara með því sem því líkar. Birtingakostnaðurinn er enginn en auglýsendur þurfa að vera reiðubúnir að leggja umtalsvert meira í framleiðsluna og þá kannski helst hugmyndavinnuna. Ýmsir auglýsendur hafa líka notað YouTube og MySpace til þess að “hita upp” fyrir miklar auglýsingaherferðir og skapa umtal og eftirvæntingu.

Bloggsíður er annar vettvangur sem nýtur gríðarlega mikilla vinsælda, ekki hvað síst hér á landi. Hins vegar eru ekki mörg fyrirtæki sem nýta sér möguleika bloggsins. Bloggið er nefnilega mjög góður vettvangur til þess að kynna nýjar vörur og þjónustu og ekki síst til vöruþróunar, hvort sem er í gegnum eigin blogg eða hjá þekktum bloggurum sem hafa skapað sér gott orð og traust lesenda sinna. Ef þú getur fengið traust þeirra “að láni” þá er það mjög áhrifaríkt. Bloggið getur virkað eins og risastór rýnihópur þar sem hægt er að fá viðbrögð við vörum, þar sem hægt er að finna einstaklinga til að prófa vörur og þar sem fyrirtækið sjálft getur brugðist við umfjöllun og kvörtunum. Það sem meira er, ef þú kannt að nýta þér bókamerkjavefi og bloggleitarvélar rétt, þá geturðu skoðað hvað þeir hafa áhuga á, sem hafa áhuga á blogginu þínu. Bloggið er vandmeðfarinn miðill en rétt notaður getur hann skilað mjög góðum árangri fyrir fyrirtæki. Það liggja mörg spennandi markaðstækifæri innan vefsamfélaga sem alltof fáir eru farnir að nýta sér.

Hjörtur Smárason

(þessi grein birtist í Viðskiptablaðinu fimmtudaginn 20. september)

Auglýsingar sem neytendur sjálfir framleiða

Fjölmiðlar sem eru skrifaðir og framleiddir af notendum sjálfum njóta mikilla vinsælda í dag. Heinz ákvað að nýta sér þetta og efndi til samkeppni um sjónvarpsauglýsingu sem neytendur sjálfir áttu að framleiða. 57.000 dollarar voru í boði fyrir bestu auglýsinguna og er upphæðin tilvísun í slagorð Heinz - "57 varieties".

8.000 auglýsingar voru sendar í keppnina og þar af voru 4.000 sem stóðust kröfurnar og voru teknar til skoðunar. Auglýsingarnar voru sendar inn á YouTube og notendur YouTube kusu síðan hvaða auglýsing þeim þætti best. Síðastliðið sunnudagskvöld var sigurauglýsingin sýnd á Emmy verðlaununum. Sigurvegarinn var hinn 29 ára Andrew Dobson frá Wheelersburg, Ohio sem rekur eins manns framleiðslufyrirtæki. Auglýsingin, "Kyssilega tómatsósan" birtist hér fyrir neðan. Auglýsingin er mjög hefðbundin, væmin, amerísk fjölskyldustemning, en það er væntanlega akkúrat það sem virkar fyrir markhópinn sem eru hefðbundnar amerískar fjölskyldur. Það voru jú neytendur sjálfir sem voru dómnefnd.

15 auglýsingar komust í úrslit og er hægt að sjá þær allar hér!

Heinz eru ekki einir um að efna til samkeppni sem þessarar. Malibu Caribbean Rum bauð 25.000 dollara verðlaun í sambærilegri keppni en fékk bara 270 innsendingar, þar af aðeins 84 sem hægt var að birta á YouTube. Doritos gerði þetta einnig fyrir Super Bowl með keppni sem þeir kölluðu "Crash the Super Bowl" og fengu rúmlega 1.000 innsendingar og þar af voru tvær birtar í auglýsingatímunum í Super Bowl keppninni.

Það má til gamans geta þess að fyrstu afskipti mín af auglýsingaheiminum voru einmitt með þessum hætti en þegar ég var 19 ára tók ég þátt í keppni um sjónvarpsauglýsingu sem MS stóð fyrir og vann hana.

Hjörtur Smárason
(via Mediapost)

Vefjakrot.is - Nýr vefur fær frábærar viðtökur

Ég var að setja nýjan vef í loftið um daginn, www.vefjakrot.is. Vefurinn samanstendur af nokkrum mismunandi bloggtímaritum en þau sem komin eru í loftið eru:
Króm - hið íslenska bílablogg
Grænjaxlinn - um umhverfismál og grænan lífsstíl
Úr smiðju skaparans - um hönnun, listir og arkitektúr
og svo er það hundurinn Vaskur sem bloggar um gæludýr, hunda og gæludýratísku.

Vefurinn er skráður í sjálfvirka mælingu hjá Modernus og fór beint í 33. sætið yfir vinsælustu vefi landsins með yfir 8.000 notendur og skaut þannig afturfyrir sig vefjum eins og minnsirkur.is, tonlist.is og kvikmyndir.is.

Veftímaritin er hægt að fá í ókeypis áskrift í tölvupósti með því að skrá netfangið sitt. Lesendur geta jafnframt skrifað athugasemdir við greinarnar. Vefirnir opna nýja möguleika fyrir auglýsendur til að nálgast afmarkaða markhópa á fljótan og áhrifaríkan hátt á netinu, en eins og allir vita er aðal vaxtarbroddurinn í auglýsingum á netinu.

Hjörtur

Auglýsingin er dauð!

Auglýsingar heyra brátt sögunni til. Þetta er úrelt tjáningarform sem er hætt að virka eins og það gerði. Markaðsaðilar eru bara ekki búnir að fatta það ennþá. En það kemur að því mjög fljótlega.

Þegar ég segi að auglýsingin sé dauð þá er ég ekki að meina markaðssetning, heldur bara auglýsingar eins og við höfum þekkt þær undanfarna áratugi. Einstefnu-auglýsingar sem þröngva sér inn í blöðin okkar, sjónvarpsdagskrána, útvarpið og tala ekki við okkur, heldur segja okkur eitthvað. Þær bíða ekki eftir svari, þær bíða ekki eftir viðbragði. Þær í raun krefjast einskis af okkur. Hlutverk þeirra er bara að senda skilaboðin út í þeirri von að einhver slysist til þess að verða fyrir þeim.

Við erum hins vegar orðin ótrúlega þjálfuð í því að sía út áreiti sem við höfum ekki áhuga á, að víkja undan auglýsingaregninu sem dynur á okkur. Allan daginn er dembt yfir okkur auglýsingum, þegar við opnum blaðið á morgnanna, í útvarpinu þegar við keyrum í vinnuna og meðfram vegunum, þegar við opnum netið, þegar við komum heim og ætlum að slappa af fyrir framan sjónvarpið. Á hverjum degi birtast okkur þúsundir auglýsinga en samt sjáum við eða heyrum ekki nema handfylli af þeim. Ef þú hugsar um hvaða auglýsingar þú sást eða heyrðir í gær, hvað manstu eftir mörgum? Samt hefur þú talsverðan áhuga á auglýsingum og markaðsmálum (annars værirðu varla að lesa þennan pistil).

Hefurðu tekið eftir því þegar þú situr t.d. á kaffihúsi eða í matsal þar sem margir eru að tala saman, að talið í kringum þig verður bara kliður á meðan tal viðmælanda þíns er áfram skýrt? Síðan ef einhver segir rétta lykilorðið, t.d. nafnið þitt, án þess að breyta málróminum eða beina talinu til þín, þá skyndilega heyrirðu hvert orð. Og ekki bara eftir að nafnið þitt var nefnt, heldur jafnvel alla setninguna frá byrjun. Sían breytir talinu allt í kringum þig í klið svo þú getir heyrt það sem þú þarft að heyra, en hún sigtar líka út hvað það er sem þú þarft að heyra. Þess vegna er svo mikilvægt að auglýsingar sem eigi að ná í gegn innihaldi eitthvað sem vekur áhugan, grípur athyglina, nær í gegnum síuna. Þess vegna eru hálfnaktar stúlkur svona mikið notaðar. Þær eru mjög áhrifaríkar á jafn einfaldar skepnur og karlmenn til þess að grípa athyglina. Í sjálfu sér engin ný vísindi þar.

Breytingarnar á nálgun markaðsaðila við neytendur eru mjög örar um þessar mundir en á Íslandi hafa þær farið mun seinna af stað heldur en í nágrannalöndunum, einfaldlega af því að hér á landi hafa menn lengur komist upp með að nota hefðbundna miðla. Morgunblaðið, RÚV og síðar Fréttablaðið og Stöð 2 hafa dugað til að ná til nánast allra landsmanna í einu á tiltölulega einfaldan hátt. En með fjölgun dagblaða, sjónvarpsstöðva og stóraukinni netnotkun verður stöðugt erfiðara að ná til massans. Neytendur, og sérstaklega yngri neytendur, leita að afþreyingu og upplýsingum á netinu, og oft á tíðum á erlendum síðum. Ennþá eru einhverjir sem nota hefðbundna miðla og munu áfram verða fyrir áhrifum af auglýsingum þar, en sá hópur fer hratt minnkandi.

En hvernig á þá á að ná til þeirra neytenda sem ekki eru áskrifendur að neinum blöðum, lesa ekki fríblöðin og horfa nánast ekkert á sjónvarp? Ég fjalla um það í næsta pistli.

Hjörtur Smárason
(þessi grein birtist í Viðskiptablaðinu fimmtudaginn 30.08. 2007)

ps. meðfylgjandi auglýsing er kannski lýsandi fyrir það hugarfar sem ríkt hefur í auglýsingum, ef við ímyndum okkur að konan sé fulltrúi neytenda og maðurinn fulltrúi auglýsenda.

(annar hluti er hér!)