Ég skellti mér á Bubba og stórsveitina í kvöld í Laugardalshöllinni. Já, gamli sukkarinn, trúbadorinn og farandverkamaðurinn Bubbi í hvítum smóking með stórsveit á bakvið sig. Og kom eflaust akandi á Range Rovernum sínum, kominn ansi langt frá sinni upprunalegu ímynd. Bubbi tók sig ótrúlega vel út í þessu hlutverki og tónleikarnir voru frábærir. Fólki virtist líka þessi nýja breyting á Bubba vel og hann var ítrekað klappaður upp.
Bubbi, konungur rokksins, er eitt sterkasta vörumerki landsins og líklega eitt af fáum, ef ekki það eina, sem væri hægt að kalla "Lovebrand". En það er mjög áhugavert að skoða hvað honum hefur tekist að halda nafni sínu sterku miðað við hversu miklum breytingum hann hefur tekið. Bubbi hefur ávallt sungið um það sem honum hefur verið efst í huga, hvort sem það eru þorskar á færibandi, tómir bátar við kajann, ástin í lífi hans eða þingmenn sem ljúga.
Bubbi hefur komið víða við á tæplega 30 ára ferli sínum sem tónlistarmaðurinn, prófað sig áfram með ólíkar stefnur, spilað með mismunandi hljómsveitum og tónlistarmönnum og þróað feril sinn. Tilraunir hans hafa hlotið misjafna dóma en alltaf lendir hann á fótunum og verður sterkari á eftir. Mörgum þótti maðurinn sem söng um merki farandverkamanna hafa selt sál sína þegar hann gerði tímamótasamning við Sjóvá um höfundarlaun af verkum sínum og lék í auglýsingum fyrir Range Rover bíla, stöðutákn íslenskra auðmanna. En hann virðist hafa lent á fótunum þar líka því frægðarsól hans rís hærra en nokkru sinni fyrr.
Og hvernig stendur á því? Þarf maður ekki að vera trúr ímynd sinni og passa sig á því að það sem maður segir og gerir sé samkvæmt þeirri ímynd? Nei, í rauninni ekki. Það sem þú þarft að passa er að vera trúr því sem ímynd þín byggir á. Ímynd Bubba byggir á honum sjálfum, hans eigin persónu. Það sem er því mikilvægt fyrir hans ímynd er að hann sé trúr sjálfum sér, en ekki þeim hugmyndum sem fólk hefur um hann. Það þýðir að ef hann þroskast og breytist, ef hann skiptir um skoðun, þá þarf hann að vera trúr því en ekki að festast í þeim ímyndum sem fólk hafði um Bubba árið 1984. Það er munurinn á þeim sem ná alltaf að endurnýja sig og þeim sem festast í fornri frægð og fölna sem hallærislegir skallapopparar.
Með því að vera einlægur og heiðarlegur við sína aðdáendur hafa þeir samþykkt þær breytingar sem hann hefur gengið í gegnum og sýnt þeim skilning. Aðdáendur hafa samþykkt Bubba 21. aldarinnar þó hann sé gjörólíkur þeim Bubba sem söng með egó.
Og hvað kemur þetta svo mörkun vörumerkja við? Jú, eins og ég sagði í upphafi, þá er Bubbi eitt sterkasta vörumerki landsins. Mörg vörumerki sem ná árangri og vinsældum eitt árið berjast of mikið við að halda í þá ímynd og þá velgengni sem þeir náðu þá og þora ekki að þróast og breytast. Um leið og tískan breytist þá fölna þau og gleymast. Vörumerkin sem lifa af og halda sér á toppnum eru þau sem þora að breytast í takt við tímann. Vörumerki þurfa að átta sig á því hver þau eru og hvað þau standa fyrir og elta sína eigin sannfæringu, jafnvel þó hún breytist. Þau þurfa að vera heiðarleg við neytendur til að geta áttað sig á því hvað er að skila árangri og hvað ekki og breytast í takt við það. Þau vörumerki sem virðast ætla að lifa að eilífu er þau vörumerki sem eyða miklum tíma, fjármunum og orku í nýsköpun, tilraunir, rannsóknir og þróun, sem þora að prófa, játa mistök og sín og prófa aftur. Coca Cola væri ekki jafn vinsælt og það er í dag ef það væri ennþá grænt á litinn. Apple hefði ekki náð velgengni sinni með iPod og iPhone ef þeir ættu ekki að baki margar misheppnaðar nýjungar á markaði. Ef þú gerir engin mistök, þá ertu ekki að reyna nóg.
Við getum tekið Bubba okkur til fyrirmyndar í vörumerkjastjórnun.
Hjörtur