Ég fór á Viðskiptaþing Viðskiptaráðs Íslands í dag sem var mjög áhugavert. Þar var verið að kynna niðurstöður rannsóknar sem Simon Anholt gerði á ímynd Íslands auk þess sem kynntar voru lauslega niðurstöður stýrihóps sem settur var saman um ímynd Íslands.
Simon Anholt lætur ársfjórðungslega vinna könnun meðal 35.000 manns í 30 löndum á ímynd ákveðinna landa og birtir niðurstöðurnar. Í dag voru birtar niðurstöðurnar fyrir Íslands. Þar var Ísland í 19. sæti þegar mæld var ímynd þjóðanna út frá nokkrum breytum. 19 sæti hljómar kannski ekki hátt miðað hvernig Ísland er að skora á mörgum öðrum listum, en kom mér ekki á óvart. Í raun vita þjóðir aðrar en Norðurlandaþjóðirnar og Bretar nánast ekkert um Ísland. Þar er því lítið að mæla. Listinn var sem hér segir:
1. Bretland
2. Þýskaland
3. Kanada
4. Frakkland
5. Sviss
6. Ástralía
7. Svíþjóð
8. Ítalía
9. Japan
10. Bandaríkin
11. Holland
12. Spánn
13. Danmörk
14. Noregur
15. Nýja Sjáland
16. Írland
17. Belgía
18. Portúgal
19. Ísland
20. Brasilía
Ísland er sem sagt neðsta land listans af vestrænum OECD löndum. Það er ágætt. Þá höfum við viðmið og getum strax hafist handa við að vinna okkur upp listann. Hann er unnin ársfjórðungslega þannig að við höfum 3 mánuði til að bæta okkur. (Verst að Latibær skuli ekki vera á Íslandi, það hefði getað hjálpað við að koma landinu á kortið).
Það eru nokkrir þættir sem komu mér á óvart þegar skoðað var hvar Ísland er sterkast og hvar það er veikast. Landfræðilega er Ísland að skora hæst hjá nágrannaþjóðunum, sérstaklega Norðmönnum (í 6. sæti hjá þeim, 10. hjá Svíum og 11. hjá Dönum). Það kemur ekki á óvart og er mjög ánægjulegt. Það þýðir að þeir sem þekkja okkur best hafa mest álit á okkur. Það væri verulegt áhyggjuefni ef við værum að skora undir meðallagi þar.
Könnunin leiðir í ljós að fólk tengir okkur við skandinava. Stjórnsýslan er að skora mjög vel og ferðamannaiðnaðurinn nokkuð vel, enda ef fólk þekkir eitthvað til Íslands, þá er ferðamannaiðnaðurinn vettvangurinn og almennt er álit á skandinavískri stjórnsýslu mjög góð og smitar vafalítið yfir á Ísland. Útflutningur skorar ekki hátt enda þekkir fólk ekki til margra vara frá Íslandi, ef nokkurra. Simon setti þetta upp í fimmhyrning sem ég get því miður ekki sýnt ykkur en hann gefur nokkuð góða mynd af mismunandi vægi þáttanna. Þegar kemur að menningu, og þá hvort sem er poppmenningu eða menningararfleifð, vermir Ísland eitt af neðstu sætunum. Fólk virðist almennt ekki þekkja íslenska nútímalistamenn, eða allaveganna ekki tengja þá við Ísland ef það þekkir þá. Íslendingasögurnar virðast heldur ekki vera þekktar. Íslensk náttúra er að skora mjög vel sem kemur ekki á óvart enda hefur öll áhersla hingað til verið á að selja ferðamönnum Ísland út á magnaða náttúru.
Annar staður sem Ísland var neðarlega á var yfir vísindi og nýsköpun. Það er vettvangur sem þarf að bæta verulega, ekki hvað síst í ljósi þess að íslenskt hugvit er að verða sífellt verðmætari útflutningsvara. Íslendingar skara væntanlega mest framúr á sviði sjávarútvegs, jarðvarma og annarrar vistvænnar orku. Fyrirtækið Enex er orðið umsvifamikið á alþjóðamarkaði og nú í vikunni var verið að greina frá nýju fjárfestingarfyrirtæki í vistvænum orkuiðnaði, Geysir Green Energy.
Til þess að nálgast skýrsluna sem þessi gögn eru úr er hægt að hafa samband við Viðskiptaráð Íslands. Einnig er hægt að sjá viðtal við Simon Anholt í Kastljósi frá því í kvöld.
Hjörtur Smárason
Comments